چاپلوسى و تواضع بسيار كرد و آخر پرسيد كه امروز خليفه با تو چه سرّها گفت با من بگوى « 1 » . زراره عذر بسيار خواست و گفت : ايّد اللّه الوزير « 2 » مرا نشايد كه اسرار خليفه با ديگرى بگشايم « 3 » و نيز دانم كه وزير اين روا ندارد كه سرّ خليفه كشف شود . و هرچند جعفر الحاح كرد او در ستر « 4 » اسرار زياده كوشيد . آخر جعفر و فضل را هم امير گفتندى و هم وزير خواندندى كه ايشان هم صاحب ولايت بودند و هم منصب وزارت داشتند . چون جعفر بازگشت ، زراره همان لحظه « 5 » به دار الخلافه آمد « 6 » و خليفه را از آمدن زراره به تعجيل در خلوت خانه خبر كردند . زراره را فى الحال به خلوت طلب كرد « 7 » و زراره آنچه ميان او و جعفر گذشته بود ، مشروح به سمع خليفه رسانيد . كينهء خليفه به جعفر زيادت شد . زراره را گفت كه جعفر بعد ازين به قلع تو كوشد . تو خاطر جمع دار كه هرچه او در باب تو گويد من نخواهم شنيد و مرتبهء تو هر روز زيادت خواهم كرد . چون زراره از خدمت خليفه بازگشت ، در حال خادمى از نزديكان خليفه خود را « 8 » به جعفر رسانيد و يكان‌يكان آنچه گذشته بود به سمع جعفر رسانيد . اندوه جعفر زياده گشت و دانست كه خليفه انتقام « 9 » هر جرمى ازو بستاند و البتّه فرو نگذارد . پس از آن خواست تا به نوعى زرارهء مذكور « 10 » را از خدمت خليفه دور افكند . جعفر جمله مقرّبان و كارداران و خادمان و حجّاب بارگاه « 11 » و خاصگان خليفه را چنان ضبط كرده بود و در قيد « 12 » حكم خود درآورده كه بىحكم او هيچ آفريده را در آن درگاه بار نبودى ؛ و جملهء حجّاب بارگاه و پرده‌داران درگاه خلافت را منع كرد كه چون زراره درآيد او را عذر گويند كه بار نيست يا وقت خدمت گذشت . و چون خليفه از حال غيبت او باز پرسد به يك زبان گويند كه مريض شده است و مشرف هلاك است . چون چند روز بگذرد و خليفه بيشتر احوال او پرسد بگويند كه درگذشت .

--> ( 1 ) . ك : با تو سرهايى كه گفته . ( 2 ) . ك : ايّدك اللّه الوزير . ( 3 ) . ك : بنماميم و بگشايم . ( 4 ) . همه نسخه‌ها : سرّ . تصحيح قياسى است . ( 5 ) . ك : + هم . ( 6 ) . اساس : - آمد . ( 7 ) . ك به جاى « خليفه . . . طلب كرد » ، دارد : خليفه را از آمدن زراره خبر كردند . ( 8 ) . ك : خادمى از نزديك خود را . ( 9 ) . اساس : انتقامى . ( 10 ) . ك : - مذكور . ( 11 ) . ك : + پرده‌داران . ( 12 ) . ك به جاى اين كلمه دارد : كه در مشورت !